Crea-week

Het was me wel weer een week hoor! Ik ben aan enorm veel dingen begonnen en eigenlijk nog niks echt afgemaakt. Typisch weer iets voor mij. Maar vandaag was de laatste schooldag dus heb ik vanaf volgende week niets anders aan mijn poer dan lekker alle crea dingen afmaken. En aan nog meer projecten beginnen :-) Eerst even wat foto's van alles waar ik nu mee bezig ben. Let wel, alles is nog in de maak.

Twee weken geleden kwamen er drie containers aan uit Zwitserland van de zendingsorganisatie waarvan wij ons huis huren. Bomvol spullen die mensen in Zwitserland hadden gedoneerd. Alles wordt hier verkocht en de opbrengst gaat weer naar de kerk. Natuurlijk snuffelde ik ook even tussen de spullen en tot mijn vreugde zag ik dozen vol wol staan. Ik haak graag, maar de wol die ik tot nu toe hier heb kunnen vinden is van hele slechte kwaliteit. Dus sloeg ik mijn slag en kocht verschillende kleurtjes. En ben natuurlijk direct begonnen :-) Dit wordt een kussenhoes voor op de bank in de wafelsteek. Erg grove uiterlijk maar dat vind ik juist wel mooi.

  

Mijn schoonmoeder stuurde ons een pakketje met daarin ook wat katoen. Daarvan ga ik nu onderzetters haken. En nog iets anders maar dat blijft nog even geheim, want het is namelijk voor A's verjaardag. Op Pinterest vond ik een leuk ontwerp, maar het viel veel te groot uit. Dus gebruik ik hem nu als pannenlap. Voor de onderzetters moet ik dus op zoek naar een nieuw patroon.

 

 Voor Caroliens kamer wil ik graag een gehaakte hanger maken aan een stokje. Onderaan komen nog pluimpjes. De hanger is al klaar, nu het stokje nog. Eigenlijk moet dat een boomtakje zijn, maar die zijn hier niet eenvoudig langs de weg te vinden. Mensen koken namelijk op hout en dus wordt elk takje gelijk opgeraapt en meegenomen naar huis. Nog even goed speuren dus.





Na de vakantie start ik met de kleuterklas hier in het Learning Center. Elke kleuterjuf weet dat voorbereiden voor een nieuw schooljaar veel tijd kost. Voeg daar nog aan toe dat er nog zo goed als niets is in mijn nieuwe klaslokaal. Dan kun je je misschien wel voorstellen dat ik nog enorm veel moet doen! Ik heb welgeteld twee kasten, een bureau, één tafel, drie stoeltjes, een speelhuisje, een vloerkleed en wat tassen met gekregen speelgoed. Als ik meer wil zal ik toch echt aan de slag moeten. Dus ben ik maar begonnen met een poppenhuisje van karton. Karton is nog wel goed aan te komen hier, dat ga ik daarom vaker gebruiken. En je kan er werkelijk zo'n beetje alles mee maken!

 Dit wordt een keuzekastje voor in de cijferhoek. De laatjes maak ik van tissuedozen.

Tussen al het fröbelen door kunnen we genieten van het lekkere koele weer. Het is hier nu winter en dat betekent dat de zon niet al te heet is.

Eindelijk weer maandag!

Geloof me, dit denk ik niet vaak. Ik ben gek op het weekend. Lekker tijd voor andere dingen en A die veel meer thuis is en dus extra mee kan helpen met Carolien. Maar voor deze keer ben ik wel echt blij dat het weer maandag is. Mijn hoofd zat het hele weekend propvol ideeën en plannen. Zo erg dat ik gisteravond gewoon niet in slaap kon komen. Ik lag maar te piekeren en ideeën uit te werken. Ik voerde hele gesprekken en zag al maanden in de toekomst. Maar dat kan natuurlijk niet de hele tijd goed gaan en dus voelde ik na twee uur woelen hoofdpijn opkomen. En die heb ik nu nog steeds.

Waar al die wilde plannen vandaan kwamen zal ik je vertellen. Afgelopen vrijdag hebben we een straatkinderenproject bezocht bij ons in de stad. De school waar ik lesgaf voordat we emigreerden had hiervoor geld ingezameld. De kinderen hadden flink hun best gedaan en een behoorlijk bedrag bij elkaar weten te brengen. De leidster van het project stond dan ook echt te kijken en was hier enorm blij mee. Dat de nood groot was, hoefde ze niet te vertellen.

Het is een wijk waar armoede de standaard is. Veel ouders werken elke dag en zijn soms bijna niet thuis. De oudere kinderen van het gezin gaan naar school en dat betekent dat de kleintjes alleen thuis blijven. Vaak al voor hun eerste levensjaar. Maar omdat het thuis te gevaarlijk is, is er nu de mogelijkheid om de kleintjes bij dit project te brengen zodat ze overdag een veilige plek hebben om te zijn. Nu is er dus ook wat geld om enkele noodzakelijke dingen te kopen. Tafels, papier, potloden, een bal en wat speelgoed.

De kinderen, hun verlangen naar wat liefde en aandacht. De zichtbare nood voor kleding en spullen. Het liet me allemaal niet meer los. Eerst was ik er vooral erg ontdaan door. Ik zag er kleine kindjes van Caroliens leeftijd die door tienerbroertjes en -zusjes werden verzorgd. Maar hoeveel echte aandacht kunnen die broers en zussen nou geven? En dat zag je ook. Ze wilden spelen, zingen, luisteren maar werden afgeleid door hun kleine zus die vervolgens een duw kreeg of ruw op de rug werd geslingerd. Mijn eerst aversie tegen al die groezelige snoetjes en vieze handjes veranderde al heel snel. Hier een aai over de bol, daar een knuffel. Heerlijk! Maar het is zo korte termijn.

En daarom zat mijn hoofd dus vol. Met ideeën voor de lange termijn.

De uitwerking ervan gaan jullie nog horen. Voor nu ben ik blij dat het maandag is. Weer even de 'normale' dingen doen. Lesgeven, schoonmaken, opruimen en koken. Mijn gedachten ordenen en tot rust komen. Dingen hebben tijd nodig. Maar ook gebed.

Willen jullie ondertussen meebidden voor deze kinderen en alle noden?